Kościół barokowy • Rožnov pod Radhoštěm
Dwa i pół wieku stara dominanta centrum. Zegar na jej wieży odmierza czas Rožnova do dziś.
Parę kroków od placu Masaryka stoi najstarsza zachowana budowla w centrum Rožnova - barokowy kościół Wszystkich Świętych, ukończony w 1752 roku na miejscu pierwotnego drewnianego kościółka. Jego pięćdziesięciometrowa wieża z cebulastą banią, zegarem i dzwonami jest dominantą miasta.
Wokół kościoła jest cichy ogród na miejscu dawnego cmentarza. W jego murze ogrodzeniowym są stacje drogi krzyżowej, w środku stoi ossuarium.
Po co tu iść
Barokowy kościół z 1752 roku stoi tam, gdzie ludzie schodzili się zanim o Rožnovie napisano po raz pierwszy. We wnętrzu jest sztuka od baroku po współczesnych rožnovskich rzeźbiarzy, za kościołem ogród na miejscu starego cmentarza.
Czego nie pominąć
Ołtarz główny zdobi obraz Wszystkich Świętych autorstwa Anthonisa Schoonjansa, flamandzkiego malarza dworu cesarskiego. Za kościołem kryje się ogród na miejscu starego cmentarza - z ossuarium, drogą krzyżową w murze ogrodzeniowym i sadem owocowym.
Kiedy przyjechać
Od maja do września kościół udostępnia projekt Otevřené brány, z oprowadzaniem. Przez resztę roku kościół jest dostępny podczas nabożeństw; ogród zaprasza do zatrzymania się o każdej porze podczas spaceru po centrum.
Drewniany kościółek stał tu wcześniej, niż o mieście w ogóle napisano po raz pierwszy. Zastąpiła go barokowa nowa budowla z wieżą pełną dzwonów. Prawie sto lat leżały w niej dokumenty, o których dawno zapomniano.
Początki
Na miejscu dzisiejszego kościoła stała świątynia już przed 1267 rokiem, kiedy miasteczko Rožnov po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych. Tutejsza parafia jest poświadczona po raz pierwszy w 1490 roku, a od 1666 roku działa tu stała obsługa duszpasterska. Najstarszy opis kościoła pochodzi z 1672 roku - stał tu wtedy mały drewniany kościółek.
W połowie XVIII wieku zastąpiła go dzisiejsza budowla barokowa nieznanego budowniczego, ostatecznie ukończona w 1752 roku. Jednonawowa budowla z wieżą wysuniętą przed elewację północną zachowała się od tego czasu niemal bez zmian i jest chroniona jako zabytek.
Wieża
Wieża wysunięta przed elewację północną mierzy 50 metrów i niesie cebulastą banię z latarnią; mniejsza wieżyczka na kalenicy dachu to sygnaturka. Za tarczami zegara pracuje historyczny mechanizm, a na piętrze dzwonowym wiszą dzwony, które biją w święta i w dni powszednie.
Wieża długo kryła jedną tajemnicę. Podczas jej remontu rzemieślnicy odkryli tuby z historycznymi dokumentami, które w bani złożyli ich poprzednicy przy naprawach wieży w 1876 i 1909 roku. Skrytka wróciła na miejsce w 2007 roku - uzupełniona o dokumenty ze współczesności, dla tych, którzy otworzą banię następnym razem.
Dzwony i wojny
Już w 1762 roku wisiały na wieży trzy dzwony. W 1889 roku wieża dostała cztery nowe - w czasie pierwszej wojny światowej zabrały je jednak urzędy przy masowej rekwizycji dzwonów na produkcję broni. Ten sam los według dostępnych źródeł spotkał dzwony sprawione po powstaniu republiki. Piętro dzwonowe zapełniało się więc i pustoszało z każdą wojną - według źródeł obie rekwizycje przetrwał jeden dzwon, pogrzebowy z XVIII wieku. Dzisiejsze dzwony wiszą na wieży od połowy XX wieku.
„Sv. Josefe, oroduj za nás!”napis na jednym z dzisiejszych dzwonów
Na dzisiejszych dzwonach są imiona świętych i znak ludwisarni z České u Brna.
Wnętrze
Z pierwotnego wyposażenia barokowego zachował się jeden jedyny element - za to najcenniejszy. Ołtarz główny w prezbiterium zdobi obraz Wszystkich Świętych autorstwa Anthonisa Schoonjansa, cenionego flamandzkiego malarza, który tworzył dla europejskich dworów szlacheckich i znaczną część życia spędził na dworze cesarskim w Wiedniu.
Pod koniec XIX wieku wnętrze przeszło rozległą przebudowę - wyposażenie barokowe poza ołtarzem głównym zastąpiły nowsze elementy, a kościół dostał kompletną polichromię ze scenami biblijnymi. Z całej polichromii zostały tylko freski na sklepieniu.
Nowsze warstwy dokładali artyści związani z regionem: grupę rzeźbiarską świętych Cyryla i Metodego podarował kościołowi rzeźbiarz Albín Polášek, rzeźbę św. Wacława stworzył rožnovski rzeźbiarz Emil Solařík, a rzeźby drogi krzyżowej wyciął w drewnie miejscowy artysta Bohumil Knill. Figurę Matki Bożej z Lourdes przywieźli rožnovscy parafianie bezpośrednio z Lourdes.
Organy
Organy na chórze mają za sobą historię napraw i przebudów sięgającą ponad dwóch i pół wieku. Najstarsza poświadczona naprawa pochodzi z czasu przed 1777 rokiem, od organmistrza Fr. Schwarza; w 1800 roku organy naprawiało dwóch organmistrzów naraz - Jan Praský i Jan Piskoř.
Johann Neusser instrument najpierw w 1836 roku naprawił, ale w 1863 roku zbudował organy zupełnie nowe - o 19 głosach na dwa manuały. W 1934 roku naprawił je jeszcze Matěj Strmiska, zanim w 1936 roku powstały organy nowe. Od podstaw zbudowała je firma Rieger z Krnova - o 21 głosach na dwa manuały. W 1962 roku ten sam zakład rozszerzył je o kolejnych sześć głosów - do dzisiejszych 27.
Krnovska firma Rieger należała do najważniejszych zakładów organmistrzowskich w Europie Środkowej, a jej instrumenty stoją w salach koncertowych na całym świecie. Produkcja trwała tam pod następczą marką Rieger-Kloss do 2015 roku.
Wokół kościoła bywał cmentarz miejski - chowano tu do 1889 roku. Na jego miejscu z czasem wyrósł ogród parafialny. W kamiennym murze wokół niego jest czternaście stacji drogi krzyżowej.
W ogrodzie stoi ossuarium ze szczątkami kostnymi ze zlikwidowanych grobów. Dziś parafia urządza w nim wystawy - przy kościele zwraca na nie uwagę wskazówka „Galerie Kostnice”. Otwarte bywa w sezonie letnim, wraz ze zwiedzaniem kościoła.
Resztę ogrodu tworzy trawiasty sad z drzewami owocowymi i grządkami - spokojne miejsce, gdzie kawałek od rynku da się na chwilę zatrzymać i zamyślić.
Kalendarium
przed 1267
Budowla kościelna stała tu już przed 1267 rokiem, kiedy miasteczko Rožnov zostaje po raz pierwszy wspomniane na piśmie.
1490
W źródłach pisanych po raz pierwszy pojawia się rožnovska parafia; stała obsługa duszpasterska jest poświadczona od 1666 roku.
1672
Najstarszy zachowany opis notuje na miejscu dzisiejszego kościoła mały drewniany kościół.
1752
Nowy murowany kościół zostaje po latach budowy ostatecznie ukończony wraz z wnętrzami. Nazwisko budowniczego się nie zachowało.
1762
Na wieży są poświadczone trzy dzwony; dzwon pogrzebowy z tego czasu według źródeł zachował się do dziś.
1889
Cmentarz wokół kościoła zostaje zlikwidowany - na jego miejscu wyrośnie później ogród parafialny. Wieża dostaje cztery nowe dzwony.
koniec XIX w.
Rozległa przebudowa wnętrza: z wyposażenia barokowego zostaje ołtarz główny, kościół dostaje polichromię z freskami.
1909
Rzemieślnicy naprawiają wieżę i składają w bani tubę z dokumentami - tak samo jak ich poprzednicy w 1876 roku.
1936
Chór dostaje instrument krnovskiej firmy Rieger; w 1962 roku ten sam zakład rozszerza go do 27 głosów.
1957
Zaczyna się kilkuletni remont generalny kościoła; w 1983 roku dach dostaje pokrycie miedziane.
2007
Tuby z napraw w 1876 i 1909 roku, znalezione przy remoncie wieży, zostają uzupełnione o dokumenty ze współczesności i wracają do bani.
Nie. Zwiedzanie w ramach projektu Otevřené brány (maj–wrzesień) jest bezpłatne.
Tak, ogród Wszystkich Świętych jest otwarty dla wszystkich o każdej porze. Wystawy w samym ossuarium (Galerie Kostnice) bywają otwarte w sezonie letnim, wraz ze zwiedzaniem kościoła.
Wieża mierzy 50 metrów i widać ją z dużej części miasta oraz z okolicznych wzgórz.
Nie, kościół służy żywej parafii - ze zwiedzaniem trzeba poczekać, aż nabożeństwo się skończy.
Otázka 1 z 5
Rysík→Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.
Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.
Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.