Po co tu
Ruiny, które pochłonął las
Z murów rosną buki, wały znikają pod liśćmi. Parę set metrów od miasta stoi zamek w stanie, w jakim zostawiły go stulecia bez właściciela.

Wzgórze Hradisko • Rožnov pod Radhoštěm • CHKO Beskydy
Trzy wieki strzegł granicy kraju. Dziś z jego murów rosną buki.
Ze średniowiecznego zamku Rožnov zostały w buczynie nad miastem wały, fosy i resztki murów ze sklepionymi przejściami.
Zamek strzegł granicy Moraw z Węgrami. Zburzyć go kazał król po tym, jak osiadła w nim rozbójnicza drużyna.
W górę do ruin zamku prowadzą aleje.

Po co tu
Z murów rosną buki, wały znikają pod liśćmi. Parę set metrów od miasta stoi zamek w stanie, w jakim zostawiły go stulecia bez właściciela.
Kiedy przyjechać
Drogi są leśne, gliniaste i korzeniaste - po deszczu ślisko. Wiosną w buczynie jest najwięcej światła, jesienią grodzisko po kostki tonie w liściach.
Czego nie pominąć
Najlepiej zachowane jest sklepione przejście w murze - gdzie indziej mur ledwie wystaje. Resztę obwodu zdradzą raczej wały i fosy niż resztki murów.




Zamek, który przetrwał króla i rozbójników, w końcu rozebrali sami mieszkańcy Rožnova.
XIII–XV wiek
Zamek wyrósł na zalesionym wzgórzu na południowy zachód od dzisiejszego Rožnova pod Radhoštěm w XIII wieku. Literatura jego założenie przypisuje biskupowi ołomunieckiemu Brunonowi z Schauenburga; dokładny rok się jednak nie zachował. Cel miał jasny: bronić granicy Moraw z Węgrami. Wygląd twierdzy temu odpowiadał: kamień łamany kładziony na zaprawie, sklepione przejścia, brak zdobnych detali.
Pierwsza wzmianka pisana pochodzi z 1310 roku. Zamek trzymał wtedy biskupi lennik Bohuslav z Krásna. Po nim zmieniali się tu panowie z Kravař, z Cimburka i z Pezinka, na początku XVI wieku Kunštátowie, a od 1535 roku możni Pernštejnowie.

1539
Końca zamku nie przyniósł wróg z zewnątrz, tylko to, co działo się w środku: osiadła tu rozbójnicza drużyna. W 1539 roku został więc na rozkaz króla Ferdynanda I zajęty i zburzony.
Zupełnie opuszczony jednak nie został: prowizorycznie naprawione budynki służyły urzędnikom pańskim jeszcze w 1660 roku. Ostatni ludzie odeszli stąd dopiero pod koniec XVII wieku.

XIX wiek
To, czego nie zdołał rozkaz królewski, dokończyli sąsiedzi. W drugiej połowie XIX wieku mieszkańcy Rožnova dostali od urzędu gminnego pozwolenie na rozbieranie resztek zamku na budowę własnych domów. Kamień stąd znajduje się więc do dziś w mieście pod wzgórzem.
Została resztka: obwodowe wały i fosy, części murów ze sklepionymi przejściami. Od 1964 roku ruiny są chronione jako zabytek, a korony murów trzyma od góry warstwa zaprawy, żeby rozpad się zatrzymał. Z tej samej warstwy wyrastają dziś buki.

Dziś
Droga na szczyt biegnie grzbietem między fosami. Krawędzie, które wyglądają jak naturalny teren, to wały zamku i okrążają cały jego obwód. Mur jest dopiero na górze, na platformie.
Najbardziej fotogeniczne jest sklepione przejście - jedyne miejsce, gdzie przez mur da się przejść. Wokół niego obchodzi się cały obwód: resztki murów, kamienny rdzeń i pomieszczenie piwniczne pod krawędzią.
Hradisko jest dostępne swobodnie, bez biletów. Prowadzi przez nie ścieżka dydaktyczna.

Kalendarium
XIII w.
Zamek powstaje na wzgórzu nad późniejszym Rožnovem; literatura łączy go z biskupem ołomunieckim Brunonem z Schauenburga. Chroni granicę Moraw z Węgrami.
1310
Zamek trzyma biskupi lennik Bohuslav z Krásna.
1535
Dobra przejmuje Jan z Pernštejna.
1539
Na zamku osiadła rozbójnicza drużyna. Król Ferdynand I każe więc zamek zająć i zburzyć, dobra zostają przy Pernštejnach.
1660
Prowizorycznie naprawione budynki służą urzędnikom pańskim. Pod koniec XVII wieku zamek zostaje opuszczony całkiem.
1820
Josef Drobník zakłada w Rožnovie uzdrowisko klimatyczne. Droga aleją na Hradisko staje się jedną z zalecanych tras spacerów zdrowotnych.
Aleje na Hradisku2. poł. XIX w.
Mieszkańcy Rožnova dostają pozwolenie na rozebranie resztek zamku i budowanie z nich własnych domostw.
1964
Ruiny zostają wpisane między chronione zabytki.
Dziś
Ruiny są dostępne swobodnie, korony murów są od góry wzmocnione przeciw rozpadowi. Przez wzgórze prowadzi ścieżka dydaktyczna Hradisko z dziewięcioma przystankami.
Tak. Najwyraźniejsze jest sklepione przejście w murze, którym da się przejść. Wokół niego stoją resztki murów, a cały obwód zamku okrążają wały i fosy, w terenie czytelniejsze niż sam mur.
Osiadła na nim rozbójnicza drużyna, dlatego król Ferdynand I kazał go w 1539 roku zająć i zburzyć. Prowizorycznie naprawione budynki służyły potem urzędnikom pańskim jeszcze w 1660 roku, ostatni ludzie odeszli stąd pod koniec XVII wieku. W drugiej połowie XIX wieku resztki muru rozebrali mieszkańcy Rožnova na budowę własnych domów.
Pieszo z Rožnova, droga na wzgórze zaczyna się w części Bučiska. Hradisko jest dostępne swobodnie, za wstęp się nie płaci.
Ścieżka dydaktyczna ma 9 przystanków, mierzy 3 km i zabiera około 2 godzin.
Na Hradisku nie. Najbliższy bufet i toalety są na dole w Rožnovie.
Otázka 1 z 4
Rysík→Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.
Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.
Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.