Dlaczego tu przyjść
Rozwój granic w jednym miejscu
Mało gdzie da się zobaczyć stary krajowy znak graniczny i współczesny słup graniczny obok siebie. Nowszą granicę od starszej dzieli kilkadziesiąt centymetrów - i ponad sto lat.

Historyczny kamień graniczny • szczyt Trojačka • 939 m n.p.m.
Granicę przepisano tu od 1906 roku dwa razy - kamień stoi do dziś. A dzisiejszy słup graniczny wyrósł mu na wyciągnięcie ręki.
Na zalesionym szczycie kawałek nad Bumbálką stoją tuż obok siebie dwa znaki graniczne. Piaskowcowy kamień graniczny z 1906 roku nosi nazwy Uhry, Morava i Karlovice - a kilkadziesiąt centymetrów od niego stoi biały słup dzisiejszej granicy czesko-słowackiej.
Dlaczego tu przyjść
Mało gdzie da się zobaczyć stary krajowy znak graniczny i współczesny słup graniczny obok siebie. Nowszą granicę od starszej dzieli kilkadziesiąt centymetrów - i ponad sto lat.
Czego nie pominąć
Każdy z trzech boków nosi inną nazwę: Uhry na wschód (w stronę Makova), Morava na północ (Ostravice), Karlovice na południe (w stronę Velké Karlovice).
Kiedy przyjechać
Z Bumbálki to jakiś kilometr czerwonym szlakiem grzbietowym. Latem idzie się leśnym cieniem, zimą prowadzi obok magistrala biegowa.
Kamień graniczny ma trójkątny przekrój. Trzy jego boki to mapa: stoi w miejscu, gdzie stykają się trzy katastry, a każdy bok wskazuje nazwą w stronę „swojego“ terytorium. Nazwy są jednak z 1906 roku - warto obejść kamień i przeczytać, kto był tu wtedy sąsiadem.

Bok zwrócony w stronę katastru Makova. Kysuce należały do Królestwa Węgier - granica na grzbiecie nie była tu więc tylko miedzą gmin, ale granicą krajów korony węgierskiej i Moraw. Dziś w tę stronę leży Słowacja.

Bok czołowy w stronę ówczesnego katastru Ostravice. Pod nazwą kraju wykuto H. H. - Herrschaft Hochwald, arcybiskupie dobra hukvaldskie, do których należały tutejsze lasy. Uzupełnia go data 1906 i numer ewidencyjny.

Bok południowy celuje w kataster Velké Karlovice. Wołoska wieś w górnym dorzeczu Beczwy sięga swoimi paseky - osadami na dawnych wyrębach - aż na grzbiet, a jej kataster do dziś styka się tu z katastrami Ostravice i Makova.
Granica była tu wcześniej niż kamień i przetrwała wszystkie państwa, które ją definiowały. Kamień z 1906 roku jest jej najczytelniejszym świadkiem.
Granica starsza niż kamień
Granica krajowa między Morawami a Węgrami nie biegła tu przypadkiem. Szła głównym grzbietem - a wraz z nim głównym europejskim działem wodnym. Deszcz, który spadnie na północną stronę szczytu, odpływa Ostravicą i Odrą do Bałtyku; wodę z pozostałych stron niosą Kysuca i Beczwa ku Dunajowi i do Morza Czarnego. Granicę krajów od dawna rysował więc sam teren.
Na grzbiecie nie stykały się przy tym państwa, jakie znamy dziś, ale dobra i katastry: lasy Ostravice w dobrach hukvaldskich od północy, paseky wsi Velké Karlovice od południa i węgierski Makov od wschodu. Właśnie ten styk trzech terytoriów znaczy kamień na szczycie - dlatego ma trzy boki.
Trójka pojawia się w tym miejscu także gdzie indziej w języku: według jednego z wyjaśnień szczyt nazywa się Trojačka dlatego, że spotykają się tu trzy pasma górskie - góry Vsetínské vrchy, Beskid Śląsko-Morawski i Jaworniki.

Rok 1906
Na początku XX wieku dobra hukvaldskie kazały na nowo wymierzyć swoje granice i osadzić przy nich kamienne znaki. Na Trojačkę trafił wtedy trójkątny kamień graniczny z piaskowca: w przekroju mierzy tylko 25 × 24 × 26 centymetrów, nad teren wystaje jakieś 80 centymetrów - a mimo to przetrwał dłużej niż państwa, których granicę znaczył.
Pismo na kamieniu ma najpewniej konkretnego autora. Badacz Karel Jan Malina porównał kształty liter z podpisem wykutym w skale na górze Čertův mlýn - „Bolf Josef, kameník, H. B. 1903“ - i doszedł do wniosku, że w obróbce i osadzaniu tutejszych kamieni granicznych w latach 1903–1906 brał prawdopodobnie udział Josef Bolf z Horní Bečvy (1868–1909), wyuczony w kamieniołomie mistrza Leidego.
Granica się zmienia
Kamień stał na miejscu dopiero dwanaście lat, kiedy z jego boków zniknęło pierwsze państwo. W 1918 roku monarchia się rozpadła i Królestwo Węgier przestało istnieć. Granica jednak przez to nie znikła: z miedzy dwóch krajów monarchii zrobiła się granica morawsko-słowacka wewnątrz wspólnego państwa.
Po raz drugi granicę przepisano 1 stycznia 1993 roku, kiedy Czechosłowacja się podzieliła. Z granicy wewnętrznej z dnia na dzień zrobiła się granica dwóch samodzielnych państw - i dlatego obok starego kamienia stoi biały słup graniczny: S po stronie słowackiej, C po czeskiej. Oba znaki dzieli kilkadziesiąt centymetrów i prawie dziewięćdziesiąt lat.
Trójka obowiązuje do dziś. Przy szczycie stykają się Makov, Velké Karlovice i Bílá - a z nimi kraj żyliński, zliński i morawsko-śląski. Trójstyk został, tylko trzy razy zmieniły mu się nazwy.

Kalendarium
przez stulecia
Granica krajowa Moraw i Węgier biegnie głównym grzbietem - a wraz z nim głównym europejskim działem wodnym między Morzem Bałtyckim a Czarnym.
1903–1906
Dobra hukvaldskie każą na nowo osadzić granice swoich lasów kamiennymi znakami. W ich obróbce, sądząc po zgodności pisma, bierze prawdopodobnie udział kamieniarz Josef Bolf z Horní Bečvy.
1906
Dobra osadzają na szczycie trójkątny kamień graniczny z nazwami Uhry, Morava (Ostravice, H. H.) i Karlovice.
1918
Królestwo Węgier znika i powstaje Czechosłowacja. Ta sama linia jest odtąd granicą morawsko-słowacką wewnątrz wspólnego państwa.
1993
Wraz z podziałem Czechosłowacji grzbietem biegnie granica Republiki Słowackiej i Republiki Czeskiej. Obok starego kamienia przybywa biały słup graniczny z S i C.
dziś
Przy szczycie stykają się katastry Makova, Velké Karlovice i Bílej - a z nimi kraj żyliński, zliński i morawsko-śląski. Wokół kamienia biegnie czerwony szlak grzbietowy.
Para znaków granicznych na szczycie Trojački (939 m n.p.m.): piaskowcowy kamień graniczny z 1906 roku z nazwami Uhry, Morava i Karlovice - a kilkadziesiąt centymetrów od niego biały słup dzisiejszej granicy państwowej czesko-słowackiej.
Według jednego z wyjaśnień dlatego, że spotykają się tu trzy pasma górskie - góry Vsetínské vrchy, Beskid Śląsko-Morawski i Jaworniki. Dziś szczyt jest w dodatku trójstykiem trzech krajów: żylińskiego, zlińskiego i morawsko-śląskiego.
Każdy z trzech boków celował w inny kataster: UHRY w stronę Makova, MORAVA z Ostravicą i datą 1906 na północ (H. H. = Herrschaft Hochwald, dobra hukvaldskie), KARLOVICE na południe, w stronę Velké Karlovice.
Najwygodniej z przełęczy Bumbálka przy drodze Makov – Horní Bečva czerwonym szlakiem grzbietowym (E3) - jakiś kilometr łagodnego podejścia. Droga prowadzi też od osady Trojačka w gminie Makov albo dłuższym szlakiem grzbietowym od osady Kasárne.
Według badacza Karla Jana Maliny w obróbce i osadzaniu tutejszych kamieni granicznych w latach 1903–1906 brał prawdopodobnie udział kamieniarz Josef Bolf z Horní Bečvy - jego podpis jest wykuty także przy źródle na górze Čertův mlýn.
Otázka 1 z 5
Rysík→Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.
Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.
Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.