Valašské muzeum v přírodě

Bracia Alois i Bohumír Jaroňkowie przedstawili plan przeniesienia kilku budowli zrębowych do parku miejskiego jeszcze przed pierwszą wojną światową. Przeforsować go udało im się dopiero przy przygotowaniach święta etnograficznego, które Rožnov szykował na 1925 rok.

Na polankę parku zdrojowego przeniesiono wtedy dwa domy zrębowe z rožnovskiego rynku, a wraz z nimi kilka mniejszych budowli. Chodziło o dekorację do wielkiego święta folklorystycznego Valašský rok. Po jego zakończeniu domy zostały. Dały tym samym początek sektorowi Dřevěné městečko, a z nim całemu muzeum Valašské muzeum v přírodě. Stało się ono pierwszym i aż do lat 70. XX wieku jedynym muzeum tego typu w Czechach.

Z tej garstki budowli wyrosło stopniowo całe miasteczko. Dziś przy brukowanych drogach stoją ratusz, dom mieszczański, karczmy, stodoła oraz fojtstvíSołtys - na czele wołoskiej wsi stał fojt, dziedziczny zarządca z uprawnieniami gospodarczymi i sądowymi. z Velkých Karlovic. Razem pokazują mieszkanie i życie w małym wołoskim mieście od połowy XIX wieku do pierwszej ćwierci XX wieku.

Już sami założyciele wiedzieli, że miejska część muzeum nie mówi dość o życiu na Wołoszczyźnie Morawskiej. Był to przede wszystkim region rozproszonych gospodarstw w pagórkowatym krajobrazie.

Na początku lat 50. muzeum wybrało na nowy sektor wiejski stromą rožnovską pasekuWykarczowana powierzchnia w lesie, zamieniona na pole i pastwisko; typowy sposób osadnictwa na wołoskich zboczach. Stráň, leżącą kawałek od Dřevěného městečka. Pierwsze chałupy zrębowe i budynki gospodarcze wyrosły na niej dziesięć lat później. Wieś stoi więc w terenie, który jej odpowiada.

Valašská dědina jest dziś najrozleglejszym sektorem muzeum. Rozczłonkowaniem przypomina prawdziwe wsie rozłożone po zboczach Beskidów, jak wyglądały jeszcze na początku XX wieku. Nad sektorem, na wzgórzu Karlův kopec, stoi wieża widokowa Jurkoviča.

Trzeci, techniczny sektor rósł stopniowo: budowle techniczne przenoszono do doliny już od lat 70., a w 1983 roku Mlýnská dolina otworzyła się dla zwiedzających. Maszyny do dziś w niej chodzą, i to siłą wody z młynówki.

Większość budowli to kopie i rekonstrukcje: foluszNapędzane wodą urządzenie do spilśniania i zagęszczania sukna - uderzały w nie drewniane stępory., młyn i tartak pochodzą z Velkých Karlovic, hamerniaKuźnia z napędzanym wodą młotem - ciężki młot kuje żelazo siłą koła wodnego. jest rekonstrukcją urządzenia z Ostravice. OlejarniaTłocznia oleju - z siemienia lnianego czy maku tłoczono olej do świecenia i do jedzenia. z Brumova jest za to oryginałem z XVIII wieku i jako jedyna obywa się bez napędu wodnego. Zwiedzanie zaczyna się w wozowni z Ostravice, wśród starych wozów i sprzętu rolniczego.

W latach 2008 i 2009 sektor powiększył się o kolejne budowle - dom mieszkalny z Trojanovic, kuźnię z miejscowości Horní Lideč i stodołę z Velkých Karlovic.