Schronisko Maměnka na Pustevnach: wysoka budowla zrębowa z gontowymi dachami, czerwono-białymi ganeczkami i rzeźbionymi wieżyczkami, wokół trawnik i wysokie drzewa

Schronisko • Pustevny • narodowy zabytek kultury

Maměnka

Dom, który miał zostać po wojnie zburzony, uratował krótko przed śmiercią jego własny architekt. Gości przyjmuje do dziś.

Schronisko, którego nikt nie zburzył

Maměnka to druga z pary schronisk Jurkoviča na Pustevnach. W Libušínie się gotuje, w Maměnce się nocuje. W 1899 roku otworzyła się z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią.

Przetrwała wojnę, groźbę wyburzenia i zamknięcie w latach 80. Stoi w pierwotnej postaci do dziś, od 2003 roku znowu przyjmuje gości.

Maměnka z bliska: szczyt ze słonecznym wachlarzem, drewniane ganeczki z biało-czerwoną balustradą, gontowy dach i wieżyczka z cebulastą banią
Maměnka jest wysoka i rozczłonkowana - ganeczki, wieżyczki i słoneczny wachlarz w szczycie.

Dlaczego tu przyjść

Pierwotna budowla Jurkoviča z 1899 roku

Sąsiedni Libušín jest po pożarze wierną kopią. Maměnka to pierwotny dom z końca XIX wieku - drewno w nim pamięta pierwszych turystów, a budynek wciąż działa jako hotel.

Czego nie pominąć

Ganeczki z zewnątrz, malowany strop w środku

Z zewnątrz ganeczki, wieżyczki i słoneczny szczyt, w środku malowane ornamenty i rzeźbione meble pokoi. Obok stoi jadalnia Libušín.

Kiedy zanocować

Cały rok - według własnego uznania

Wieczorem i wczesnym rankiem, kiedy odjadą jednodniowi wycieczkowicze, goście hotelowi mają przełęcz dla siebie.

Maměnka360°
DJI_0873.avif
DJI_0874.avif
DJI_0883.avif

Na ścianach i stropach

Malowany ornament

Zamiast scen figuralnych (tych pełen jest Libušín) są tu ornamenty kwiatowe i geometryczne - pas pod stropem, zawieszone motywy na ścianach, zdobione belki i rzeźbione drzwi.

Meble

Rzeźbione wezgłowia, szafy narożne

Łóżka z wachlarzowymi wezgłowiami, szafy narożne z rzeźbą, drewniane koronki nad okiennymi draperiami. Meble trzymają formy domu - budowla i wyposażenie działają jako całość.

Tekstylia i detale

Tkaniny i żółte zasłony

W pokojach wiszą tkane tapiserie z motywami kwiatowymi, okna obramowują żółte draperie i koronkowe firanki. Kolorystyka jest stonowana: żółć, zieleń, róż.

360° prohlídka pokoje Maměnky360°
Pokój z podwójnym łóżkiem, tapiserią w kwiaty nad wezgłowiami, malowanym ornamentem na ścianie i pasiastym dywanem
Dwa łóżka z rzeźbionymi wachlarzowymi wezgłowiami, stoliki nocne z lampkami i półki z ceramiką w rogu pokoju
Tkana tapiseria z dużymi jasnymi kwiatami na ścianie pokoju, obok malowany ornament i drewniane półki z ceramiką
Rzeźbiona szafa narożna między dwoma oknami z koronkowymi firankami, przed nią tapicerowany fotel
Narożny pokój Maměnki z trzema oknami: żółte draperie pod rzeźbionymi koronkami, malowany pas kwiatów pod zielonym belkowym stropem, dwa fotele ze stolikiem i szafa narożna
IMG_0144.avifIMG_0123.avifIMG_0138.avif

Historia Maměnki

Zbudowana dla turystów, którzy chcieli przenocować w górach. Dwa razy miała zniknąć - i za każdym razem została uratowana.

1897–1899

Dom na przenocowanie

Nowe schroniska na Pustevnach zamówiła Pohorská jednota Radhošť w biurze Michala Urbánka z Vsetína. Projekt opracował młody Dušan Samo Jurkovič, który parze budynków rozdzielił jasne role: Libušín stał się jadalnią, Maměnka domem na przenocowanie. Obie otwarły się 6 sierpnia 1899 roku.

Maměnkę zbudowano jako schronisko z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią. Kto chciał prywatności, brał pokój; kto oszczędzał, spał we wspólnej sali. Jeden dom mieścił więc i wymagającego gościa, i turystę z cienkim portfelem. Wysoka, rozczłonkowana budowla z ganeczkami, wieżyczkami i słonecznym wachlarzem w szczycie to secesja ludowa w czystej postaci: konstrukcja zrębowa i gont z wołoskich chałup, formy z Wiednia.

Kolorowany diapozytyw szklany z około 1910 roku: schronisko Maměnka na stoku, drewniana budowla z ganeczkami i wieżyczkami, na pierwszym planie łąka; na płytce dawny podpis „Pustevny – vila Maměnka“
Maměnka około 1910 roku, jeszcze w najlepszych latach. Cztery dekady później o tej samej budowli mówiło się jak o materiale do rozbiórki.Foto: Neznámý autor, Národní muzeum, eSbírky, CC BY 4.0

1945–1947

Zburzyć albo uratować

1947
wstawiennictwo Jurkoviča
1950
likwidacja Pohorskiej jednoty
lata 80.
Maměnka zamknięta

Pod koniec drugiej wojny światowej schroniska służyły do zakwaterowania oddziałów wojskowych i podupadły na tyle, że po wojnie rozważano ich rozbiórkę. Pohorská jednota Radhošť, do której należały, nie miała na remont.

Przyjechał wstawić się sam autor

Na Pustevny przyjechał wtedy ich autor - prawie osiemdziesięcioletni Dušan Samo Jurkovič - i osobiście wstawił się za ich ratunkiem. Według ówczesnych relacji zauważył przy tym, że dziś już takich budowli by nie zaprojektował: na tutejszy klimat nie są dość odporne. Zmarł krótko potem, w grudniu 1947 roku.

1950–2003

Osiemnaście lat ciszy i nowy początek

Po likwidacji stowarzyszenia Pohorská jednota Radhošť w 1950 roku Maměnka przeszła na własność państwa. Przedsiębiorstwo państwowe Valašské hotely a restaurace wyremontowało podupadły budynek, o którego rozbiórce jeszcze trzy lata wcześniej się mówiło, i znowu oddało go na noclegi. Działał także po kolejnych remontach w latach 60., budynek jednak dalej niszczał, aż w połowie lat 80. trzeba było go zamknąć ze względu na stan awaryjny. Przez następnych 18 lat stał zupełnie bez ruchu.

Z gruntownym remontem przyszedł skansen Valašské muzeum v přírodě. Remont zaczął się w 1995 roku, kiedy zespół Pusteven uznano za narodowy zabytek kultury i przeszedł pod jego opiekę. Najpierw w 1999 roku wróciła do ruchu jadalnia w Libušínie, w 2003 roku otworzyła się też Maměnka. Nocleg oferuje w niej dziś jedenaście pokoi - po osiemnastu latach pustki dom znowu robi to, do czego został zbudowany.

Kącik w pokoju Maměnki: dwa fotele przy stoliku pod oknami z żółtymi draperiami, obok rzeźbiona szafa narożna

Kalendarium

Maměnka w datach

Od otwarcia schroniska przez wojnę i groźbę wyburzenia aż po osiemnaście lat ciszy i nowy początek w 2003 roku.

  1. 1897–1899

    Budowa pary schronisk

    Pohorská jednota Radhošť buduje według projektu Dušana Sama Jurkoviča jadalnię Libušín i schronisko Maměnka.

  2. 6. 8. 1899

    Otwarcie

    Maměnka otwiera się jako schronisko z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią.

  3. 1945

    Zniszczone schroniska

    Pod koniec wojny budowle służą do zakwaterowania oddziałów wojskowych i podupadają na tyle, że rozważa się ich rozbiórkę.

  4. 1947

    Wstawiennictwo Jurkoviča

    Prawie osiemdziesięcioletni architekt przyjeżdża osobiście na Pustevny i wstawia się za ratunkiem swoich budowli. W grudniu tego samego roku umiera.

  5. 1950

    Koniec Pohorskiej jednoty

    Stowarzyszenie zostaje zlikwidowane, schroniska przechodzą na własność państwa. Podupadłą Maměnkę remontuje i znowu oddaje na noclegi przedsiębiorstwo państwowe Valašské hotely a restaurace.

  6. lata 80.

    Zamknięcie

    Ze względu na stan awaryjny Maměnka musi się zamknąć i znowu grozi jej zagłada. Przez następnych osiemnaście lat stoi zupełnie bez ruchu. Skansen Valašské muzeum v přírodě przychodzi z pomysłem gruntownego remontu.

  7. 1995

    Narodowy zabytek kultury

    Zespół Pusteven zostaje uznany za narodowy zabytek kultury, opiekę przejmuje rožnovský skansen Valašské muzeum v přírodě i zaczyna się remont.

  8. 2003

    Maměnka się otwiera

    Po Libušínie (1999) wraca do ruchu także Maměnka - dziś z jedenastoma pokojami.

  9. 2014

    Pożar obok

    Sąsiedni Libušín w dużej części płonie. Maměnka pożar przetrwała - drewno z końca XIX wieku w niej zostało.

Na závěr

Doplňující info a test znalostí

Rychlá rekapitulace

Czy w Maměnce można się zatrzymać na nocleg?

Tak. Maměnka służy pierwotnemu celowi - to hotel z jedenastoma pokojami. Prowadzi go prywatny najemca, aktualną ofertę i godziny warto sprawdzić u prowadzącego.

Czy można zajrzeć do środka bez noclegu?

Nie. Maměnka nie ma pokoju pokazowego ani publicznego zwiedzania wnętrza - do środka wchodzi się jedynie jako gość hotelowy. Z zewnątrz można ją obejrzeć o każdej porze.

Dlaczego Maměnka była tak długo zamknięta?

W połowie lat 80. zamknięto ją ze względu na stan awaryjny i przez następnych osiemnaście lat stała bez ruchu. Otworzyła się dopiero w 2003 roku, po remoncie pod skansenem Valašské muzeum v přírodě.

Kto opiekuje się Maměnką?

Obiekt należy do rožnovskiego skansenu Valašské muzeum v přírodě, dziś części państwowego muzeum Národní muzeum v přírodě. Zespół Pusteven przejął pod opiekę w 1995 roku. Sam hotel prowadzi prywatny najemca.

Závěrečný kvíz

Otázka 1 z 6

Do czego Maměnka służyła od początku?

RysíkRysík→

Kawałek wyżej jest quiz, spróbujemy?

Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.

Rozwiąż quiz

Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.

Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.

Dodaj miejsce Maměnkę do ulubionych

Ulubione miejsca znajdują się na koncie. Na stronie Turystyka można według nich filtrować trasy.

Coś tu nie pasuje?

Można zaproponować dokładniejsze brzmienie.