Dlaczego tu przyjść
Pierwotna budowla Jurkoviča z 1899 roku
Sąsiedni Libušín jest po pożarze wierną kopią. Maměnka to pierwotny dom z końca XIX wieku - drewno w nim pamięta pierwszych turystów, a budynek wciąż działa jako hotel.

Schronisko • Pustevny • narodowy zabytek kultury
Dom, który miał zostać po wojnie zburzony, uratował krótko przed śmiercią jego własny architekt. Gości przyjmuje do dziś.
Maměnka to druga z pary schronisk Jurkoviča na Pustevnach. W Libušínie się gotuje, w Maměnce się nocuje. W 1899 roku otworzyła się z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią.
Przetrwała wojnę, groźbę wyburzenia i zamknięcie w latach 80. Stoi w pierwotnej postaci do dziś, od 2003 roku znowu przyjmuje gości.

Dlaczego tu przyjść
Sąsiedni Libušín jest po pożarze wierną kopią. Maměnka to pierwotny dom z końca XIX wieku - drewno w nim pamięta pierwszych turystów, a budynek wciąż działa jako hotel.
Czego nie pominąć
Z zewnątrz ganeczki, wieżyczki i słoneczny szczyt, w środku malowane ornamenty i rzeźbione meble pokoi. Obok stoi jadalnia Libušín.
Kiedy zanocować
Wieczorem i wczesnym rankiem, kiedy odjadą jednodniowi wycieczkowicze, goście hotelowi mają przełęcz dla siebie.




Na ścianach i stropach
Zamiast scen figuralnych (tych pełen jest Libušín) są tu ornamenty kwiatowe i geometryczne - pas pod stropem, zawieszone motywy na ścianach, zdobione belki i rzeźbione drzwi.
Meble
Łóżka z wachlarzowymi wezgłowiami, szafy narożne z rzeźbą, drewniane koronki nad okiennymi draperiami. Meble trzymają formy domu - budowla i wyposażenie działają jako całość.
Tekstylia i detale
W pokojach wiszą tkane tapiserie z motywami kwiatowymi, okna obramowują żółte draperie i koronkowe firanki. Kolorystyka jest stonowana: żółć, zieleń, róż.









Zbudowana dla turystów, którzy chcieli przenocować w górach. Dwa razy miała zniknąć - i za każdym razem została uratowana.
1897–1899
Nowe schroniska na Pustevnach zamówiła Pohorská jednota Radhošť w biurze Michala Urbánka z Vsetína. Projekt opracował młody Dušan Samo Jurkovič, który parze budynków rozdzielił jasne role: Libušín stał się jadalnią, Maměnka domem na przenocowanie. Obie otwarły się 6 sierpnia 1899 roku.
Maměnkę zbudowano jako schronisko z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią. Kto chciał prywatności, brał pokój; kto oszczędzał, spał we wspólnej sali. Jeden dom mieścił więc i wymagającego gościa, i turystę z cienkim portfelem. Wysoka, rozczłonkowana budowla z ganeczkami, wieżyczkami i słonecznym wachlarzem w szczycie to secesja ludowa w czystej postaci: konstrukcja zrębowa i gont z wołoskich chałup, formy z Wiednia.

1945–1947
Pod koniec drugiej wojny światowej schroniska służyły do zakwaterowania oddziałów wojskowych i podupadły na tyle, że po wojnie rozważano ich rozbiórkę. Pohorská jednota Radhošť, do której należały, nie miała na remont.
Na Pustevny przyjechał wtedy ich autor - prawie osiemdziesięcioletni Dušan Samo Jurkovič - i osobiście wstawił się za ich ratunkiem. Według ówczesnych relacji zauważył przy tym, że dziś już takich budowli by nie zaprojektował: na tutejszy klimat nie są dość odporne. Zmarł krótko potem, w grudniu 1947 roku.
1950–2003
Po likwidacji stowarzyszenia Pohorská jednota Radhošť w 1950 roku Maměnka przeszła na własność państwa. Przedsiębiorstwo państwowe Valašské hotely a restaurace wyremontowało podupadły budynek, o którego rozbiórce jeszcze trzy lata wcześniej się mówiło, i znowu oddało go na noclegi. Działał także po kolejnych remontach w latach 60., budynek jednak dalej niszczał, aż w połowie lat 80. trzeba było go zamknąć ze względu na stan awaryjny. Przez następnych 18 lat stał zupełnie bez ruchu.
Z gruntownym remontem przyszedł skansen Valašské muzeum v přírodě. Remont zaczął się w 1995 roku, kiedy zespół Pusteven uznano za narodowy zabytek kultury i przeszedł pod jego opiekę. Najpierw w 1999 roku wróciła do ruchu jadalnia w Libušínie, w 2003 roku otworzyła się też Maměnka. Nocleg oferuje w niej dziś jedenaście pokoi - po osiemnastu latach pustki dom znowu robi to, do czego został zbudowany.

Kalendarium
Od otwarcia schroniska przez wojnę i groźbę wyburzenia aż po osiemnaście lat ciszy i nowy początek w 2003 roku.
1897–1899
Pohorská jednota Radhošť buduje według projektu Dušana Sama Jurkoviča jadalnię Libušín i schronisko Maměnka.
6. 8. 1899
Maměnka otwiera się jako schronisko z piętnastoma pokojami i wspólną noclegownią.
1945
Pod koniec wojny budowle służą do zakwaterowania oddziałów wojskowych i podupadają na tyle, że rozważa się ich rozbiórkę.
1947
Prawie osiemdziesięcioletni architekt przyjeżdża osobiście na Pustevny i wstawia się za ratunkiem swoich budowli. W grudniu tego samego roku umiera.
1950
Stowarzyszenie zostaje zlikwidowane, schroniska przechodzą na własność państwa. Podupadłą Maměnkę remontuje i znowu oddaje na noclegi przedsiębiorstwo państwowe Valašské hotely a restaurace.
lata 80.
Ze względu na stan awaryjny Maměnka musi się zamknąć i znowu grozi jej zagłada. Przez następnych osiemnaście lat stoi zupełnie bez ruchu. Skansen Valašské muzeum v přírodě przychodzi z pomysłem gruntownego remontu.
1995
Zespół Pusteven zostaje uznany za narodowy zabytek kultury, opiekę przejmuje rožnovský skansen Valašské muzeum v přírodě i zaczyna się remont.
2003
Po Libušínie (1999) wraca do ruchu także Maměnka - dziś z jedenastoma pokojami.
2014
Sąsiedni Libušín w dużej części płonie. Maměnka pożar przetrwała - drewno z końca XIX wieku w niej zostało.
Tak. Maměnka służy pierwotnemu celowi - to hotel z jedenastoma pokojami. Prowadzi go prywatny najemca, aktualną ofertę i godziny warto sprawdzić u prowadzącego.
Nie. Maměnka nie ma pokoju pokazowego ani publicznego zwiedzania wnętrza - do środka wchodzi się jedynie jako gość hotelowy. Z zewnątrz można ją obejrzeć o każdej porze.
W połowie lat 80. zamknięto ją ze względu na stan awaryjny i przez następnych osiemnaście lat stała bez ruchu. Otworzyła się dopiero w 2003 roku, po remoncie pod skansenem Valašské muzeum v přírodě.
Obiekt należy do rožnovskiego skansenu Valašské muzeum v přírodě, dziś części państwowego muzeum Národní muzeum v přírodě. Zespół Pusteven przejął pod opiekę w 1995 roku. Sam hotel prowadzi prywatny najemca.
Otázka 1 z 6
Rysík→Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.
Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.
Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.
Maměnka stoi pośrodku przełęczy - historia ciągnie się obok i dalej grzbietem.
Jadalnia tuż obok
Malowana sala według projektów Mikoláša Alša - budowla, którą po pożarze w 2014 roku przywróciła do życia rekonstrukcja naukowa.
Přejít na stránku →Cała przełęcz Pustevny
Dojazd, parking, kolej krzesełkowa i rozdroża na grzbiety - przewodnik po całym ośrodku.
Přejít na stránku →Grzbietem do posągu boga
Od schronisk prowadzi grzbietowa droga do posągu Radegasta i dalej na Radhošť.
Přejít na stránku →Cel szlaku grzbietowego: Radhošť
Najwyżej położona budowla sakralna w Czechach, kawałek za posągiem Radegasta.
Přejít na stránku →