Dlaczego tu przyjść
Symbol Wołoszczyzny Morawskiej
Posąg stoi swobodnie przy grzbietowej drodze - mija się go i idąc z Pusteven na Radhošť, i w drugą stronę. Na szlaku grzbietowym nie da się go minąć.

Posąg • grzbiet Radhošť • 1105 m n.p.m.
Słowiański pogański bóg słońca, dostatku i urodzaju przy grzbietowej trasie między Pustevnami a szczytem Radhošť.
Na grzbietowej trasie z Pusteven na Radhošť stoi w połowie drogi posąg Radegasta, jednego z symboli Wołoszczyzny Morawskiej. Radegast w postaci, jaką znamy, jest dziełem rzeźbiarza akademickiego Albína Poláška, rodowitego mieszkańca Frenštátu pod Radhoštěm.
Dzisiejszy posąg na grzbiecie to granitowa replika z 1998 roku; oba pierwotne odlewy przetrwały i wciąż można je zobaczyć.

Dlaczego tu przyjść
Posąg stoi swobodnie przy grzbietowej drodze - mija się go i idąc z Pusteven na Radhošť, i w drugą stronę. Na szlaku grzbietowym nie da się go minąć.
Czego nie pominąć
Radegast ma męskie ciało i lwią twarz. Na głowie nosi hełm w kształcie byczej głowy z potężnymi rogami. W prawej ręce trzyma róg obfitości, lewą opiera na siekierze.
Gdzie są oryginały
Oryginał z grzbietu można zobaczyć w godzinach urzędowania w holu ratusza we Frenštácie pod Radhoštěm. Drugi odlew, odnaleziony po latach w ogrodzie odlewni, stoi w Zoo Praha.




Granitowa replika posągu Radegasta na grzbiecie
Beton, piorun, granit: historia posągu na grzbiecie
Dzieło
Albín Polášek (1879–1965), rodowity mieszkaniec Frenštátu pod Radhoštěm i profesor Akademii Sztuk Pięknych w Chicago, zaczął pracować nad Radegastem już w 1924 roku w Ameryce, gdzie powstało kilka wariantów dzieła. Ostateczną postać posąg dostał dopiero w 1930 roku w wynajętej praskiej pracowni. Ten sam rzeźbiarz podarował Radhošti także grupę rzeźbiarską Cyryla i Metodego - jej historię opowiada strona Radhošť.
Polášek ujął Radegasta jako męskie ciało z lwią twarzą i hełmem w kształcie byczej głowy z rogami; w jednej ręce trzyma róg obfitości, w drugiej siekierę. Taka postać to czysto plastyczne wyobrażenie Poláška - żadna poświadczona podobizna bóstwa łączonego z Radhoštěm nie istnieje. Posąg Polášek ofiarował stowarzyszeniu Pohorská jednota Radhošť.
Na cokole wykuto napis RADHOŠŤ, choć posąg stoi jakieś 2,5 km od właściwego szczytu - nazwa należy do całego grzbietu między Pustevnami a szczytem, nie tylko do jego najwyższego punktu.

Odsłonięcie
W 1930 roku Polášek na własny koszt kazał przewieźć na grzbiet Radegasta i grupę rzeźbiarską Cyryla i Metodego, którą dla Radhošť stworzył równocześnie - poza ciężarówką pomagał zaprzęg dziesięciu koni. Na pytanie, po co tyle trudu i wydatków, odpowiedział:
„Kiedy nie będzie tu już ani was, ani mnie, te rzeźby wciąż będą tu stały. A jeśli zajrzy tu czasem pielgrzym, który zrozumie ich przesłanie, będzie to nagrodą dla spokoju mojej duszy.“Albín Polášek podczas przewozu rzeźb na Radhošť
Dzień przed odsłonięciem, 4 lipca 1931 roku, nad grzbietem rozpętała się burza z gradem. Piorun zabił podczas warty przy posągu dwudziestodwuletniego szeregowego Karla Thana - i natychmiast rozeszły się domysły o pierwszej ofierze pogańskiego boga. Nazajutrz się wypogodziło i 5 lipca 1931 roku posąg uroczyście odsłonięto podczas Słowiańskiej Pielgrzymki.
Góra kontra posąg
Sztuczny kamień na wysokości ponad 1100 metrów długo się nie opierał. Posąg uszkodziło uderzenie pioruna, a w surowej górskiej pogodzie wietrzał. Naprawy w latach 80. tylko spowolniły niszczenie - spojenie starego i nowego betonu nie trzymało.
W 1995 roku posąg zdemontowano i przewieziono do pracowni konserwatorskiej w Leskovcu koło Vsetína. Rzeźbiarz akademicki Miroslav Machala z konserwatorami Janem Sobkiem i Miroslavem Zubíčkiem wykuli według niego dokładną kopię z granitu. Podstawą był dwudziestojednotonowy blok przywieziony z kamieniołomu koło Sedlčan.
Granitowa replika wróciła na pierwotne miejsce 29 czerwca 1998 roku. To ją spotyka się dziś na grzbiecie: wierną postać oryginału w tej samej wielkości, tym razem w materiale, który górskiej pogodzie się oprze.
Oryginały
Posąg od początku istniał w dwóch egzemplarzach. W odlewni firmy Maška w Pradze - tej, z której wyszedł później też konny pomnik Jana Žižki na Vítkovie - powstały według mniejszego modelu dwa identyczne odlewy ze sztucznego kamienia: betonu z kruszywem granitowym na żelaznym szkielecie.
Oryginał z grzbietu po demontażu poddano konserwacji i dziś stoi w holu ratusza we Frenštácie pod Radhoštěm - w rodzinnym mieście swojego autora.
Drugi odlew miał stanąć w domu, który Polášek planował sobie zbudować we Frenštácie; do tego nigdy nie doszło. O posągu przestano wiedzieć - aż na przełomie lat 50. i 60. odkryli go robotnicy pod warstwą ziemi i liści w ogrodzie dawnej odlewni Maški. Prawdopodobnie ukryto go tam przed niemieckimi okupantami w czasie drugiej wojny światowej. Po konserwacji dostało go w darze Zoo Praha, gdzie stoi do dziś.
Z jednego posągu są więc trzy: replika na grzbiecie, oryginał we Frenštácie i jego bliźniak w praskim zoo.

Kalendarium
Od pierwszych wariantów w Ameryce w 1924 roku przez dramatyczne odsłonięcie aż po granitową replikę, która stoi dziś na grzbiecie.
1924
Albín Polášek zaczyna pracować nad Radegastem; w USA powstaje kilka postaci dzieła.
1930
W praskiej pracowni powstaje ostateczna postać, odlewnia Maška odlewa dwa identyczne egzemplarze. Posąg przewozi na grzbiet ciężarówka z zaprzęgiem dziesięciu koni - razem z grupą rzeźbiarską Cyryla i Metodego, którą Polášek stworzył dla Radhošť równocześnie.
1931
5 lipca posąg zostaje odsłonięty podczas Słowiańskiej Pielgrzymki. Dzień wcześniej piorun zabił przy nim żołnierza pełniącego wartę.
~1960
Robotnicy odkrywają w ogrodzie dawnej odlewni Maški zapomniany drugi oryginał, zapewne ukryty w czasie okupacji. Po konserwacji trafia do Zoo Praha.
lata 80.
Posąg na grzbiecie, uszkodzony piorunem i górską pogodą, przechodzi naprawy; betonowe uzupełnienia jednak długo nie wytrzymują.
1995
Zwietrzały posąg trafia do pracowni konserwatorskiej w Leskovcu koło Vsetína; powstaje według niego granitowa kopia z bloku z kamieniołomu koło Sedlčan.
1998
29 czerwca na pierwotne miejsce wraca wierna kopia z granitu. Oryginał znajduje dom w ratuszu we Frenštácie pod Radhoštěm.
Trzy. Na grzbiecie stoi granitowa replika z 1998 roku, oryginał z grzbietu z 1931 roku jest w holu ratusza we Frenštácie pod Radhoštěm, a jego bliźniak (drugi odlew z tej samej formy) w Zoo Praha.
Z granitu. To dokładna kopia oryginału, wykuta w 1998 roku po tym, jak górska pogoda i uderzenie pioruna uszkodziły pierwotny posąg ze sztucznego kamienia.
Rodowity mieszkaniec Frenštátu Albín Polášek, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Chicago. Uroczyste odsłonięcie odbyło się 5 lipca 1931 roku podczas Słowiańskiej Pielgrzymki na Radhošť.
Pieszo grzbietową drogą - z Pusteven około 1,5 km, od kaplicy na Radhošti około 2 km. Droga do posągu nie prowadzi.
Otázka 1 z 3
Rysík→Za kilka quizów dostanę okulary i poczuję się uczony.
Stopień: Domator. W paszporcie nie ma jeszcze żadnej pieczątki. Wystarczy odwiedzić dowolne miejsce, żeby zostać Pielgrzymem.
Beskidy i Wołoszczyznę Morawską można poznać z Rysíkiem albo bez niego. Rysík bardzo chce przy tym być. Czy zabrać go ze sobą i wykonywać z nim wyzwania, pozostaje wyborem każdego.
Szlak grzbietowy i podanie o Radegaście opowiada sąsiednia strona o Radhošti. Pozostałe miejsca leżą niedaleko drogi do posągu.
Szlak grzbietowy i podanie o Radegaście
Droga z Pusteven na Radhošť, szczyt z kaplicą św. Cyryla i Metodego oraz podanie o pogańskim bogu, od którego górę przezywają - szerszy kontekst, który posąg tylko uzupełnia.
Přejít na stránku →Skąd się tu przychodzi
Brama wejściowa do ośrodka Pustevny z informacją turystyczną, która zajmuje się logistyką wycieczki - samochodem, autobusem, koleją krzesełkową i parkowaniem.
Přejít na stránku →Podziemia kawałek od posągu
Szczelina rozwarta osuwaniem się grzbietu, zimowisko nietoperzy - druga najdłuższa jaskinia pseudokrasowa w Czechach, tuż obok Pusteven.
Přejít na stránku →Przystanek po drodze
Jeziorko, które beskidzcy turyści sami wykopali w 1894 roku - dziś chroniona sadzawka z trzema gatunkami traszek, kawałek od Pusteven.
Přejít na stránku →